3 grudnia Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych

 

sign-2000060_1920

 

 

 

Pomiędzy rokiem 1983-1992 trwała tak zwana dekada osób niepełnosprawnych, które zakończyła się uchwaleniem przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych, dnia osób niepełnosprawnych, który przypada na trzeci grudnia. Decyzja ta miała zwrócić oczy społeczeństw i rządzących na problemy osób niepełnosprawnych oraz zintensyfikować podejmowanie działania na rzecz faktycznej równości, oraz przeciwdziałanie co do samego wykluczenia niepełnosprawnych w zakresie ekonomicznym, społecznym i kulturowym.

Współcześnie na świecie żyje sześćset pięćdziesiąt milionów osób niepełnosprawnych, co oznacza, że co dziesiąty człowiek na ziemi zmaga się z psychiczną, fizyczną czy sensoryczną niepełnosprawnością. W samej Polsce ten wskaźnik jest jeszcze wyższy. W 2002 roku co siódmy Polak był osobą niepełnosprawną, a wskaźnik ten sięgał czternastu procent całego społeczeństwa. Liczba osób niepełnosprawnych wzrosła szczególnie w latach 1989 -2000, kiedy liczba tego typu osób wzrosła o ponad czterdzieści procent. Proces ten wiązany jest przez demografów z ogólnym starzeniem się społeczeństwa. Dodatkowo w miarę upływu czasu zmienia się też definicja samej niepełnosprawności. O ile wcześniej była ona wyjątkowo wąska i nie dostrzegała osób z problemami innymi niż fizyczne, to współcześnie została rozszerzona i de facto dotyczy osoby, która odczuwa ograniczenie swojej sprawności w wykonywaniu podstawowych czynności. Dokonano także rozróżnienia ze względu na niepełnosprawność i niesprawność. Sama niesprawność to każda utrata sprawności lub nieprawidłowości w budowie czy funkcjonowaniu organizmu pod względem psychologicznym, psychofizycznym lub anatomicznym. Z kolei niepełnosprawność, to każde ograniczenie bądź niemożność prowadzenia aktywnego życia w sposób lub zakresie uznawanym za typowe dla człowieka. Wprowadzono też definicje dotycząca ograniczenia w pełnieniu funkcji społecznych. To ułomność określonej osoby wynikająca z niesprawności lub niepełnosprawności, ograniczająca lub uniemożliwiająca pełną realizację roli społecznej odpowiadającej wiekowi, płci oraz zgodnej ze społecznymi i kulturowymi uwarunkowaniami.

Po uchwaleniu międzynarodowego dnia osób niepełnosprawnych w 2006 roku Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych jednogłośnie przyjęło Konwencję Praw Osób Niepełnosprawnych. Swój podpis pod aktem prawnym złożyli przedstawiciele osiemdziesięciu państw członkowskich oraz Wspólnota Europejska. Wszelkie te działania są konsekwencją zajmowania się sytuacją osób niepełnosprawnych przez ONZ, które pierwszą aktywność w tym zakresie podejmowało już w latach czterdziestych i pięćdziesiątych. Zanim jednak podjęto działania ogólnonarodowe i międzynarodowe, starano się popularyzować tematykę związaną z niepełnosprawnością. Organizowane były wtedy szkolenia, wykłady oraz seminaria, które miały na celu międzynarodową wymianę informacji na temat samej sytuacji osób niepełnosprawnych, podstaw prawnych ich dotyczących, a także sposobów, które pomagają im wrócić na pełnych prawach do społeczeństwa i być równym członkiem wspólnoty społecznej.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s